Τον τελευταίο καιρό πυκνώνουν οι συζητήσεις για επιβολή εκ περιτροπής κυκλοφορίας μονών - ζυγών στο κέντρο του Βόλου. Αλλά τι είναι ο κάβουρας τι το ζουμί του.
Λες και ο Βόλος είναι καμιά τεράστια πόλη και αποκλείοντας το κέντρο του θα περιοριστεί η όποια μόλυνση - ηχορύπανση ή ταλαιπωρία. Και δε θα....
μεταφερθεί ο όγκος της κίνησης στους περιμετρικούς δρόμους - στερνά από τον δακτύλιο καθιστώντας εντονότερο το πρόβλημα.
Και ποιοι προωθούν το μέτρο; Οι ιδιοκτήτες λεωφορείων του αστικού ΚΤΕΛ.
Κάποιοι ιδιώτες δηλαδή που ουσιαστικά θέλουν να κυκλοφορούν άνετα χωρίς εμπόδια αλλά και χωρίς σχεδιασμό τα "μαγαζιά" τους στους δημόσιους δρόμους της πόλης.
Και εξηγώ. Σχεδόν το σύνολο των γραμμών περνούν από την Ιωλκού, την Καρτάλη, τη Δημητριάδος και την Ιάσονος πριν φύγουν για οπουδήποτε στην πόλη. Γιατί; Μα για να μαζέψουν κόσμο!!! Αδιαφορώντας για τη δυσκολία κίνησης τόσ μεγάλων οχημάτων στους μικρούς δρόμους...
Και δεν μπορούν να σχεδιάσουν το απλούστερο. Κάποια μικρά λεωφορεία που να κάνουν αέναες κυκλικές διαδρομές στο κέντρο (Δημητριάδος - Πολυμέρη - Ιάσονος και Ιωλκού - Καρτάλη) με συχνότητα 5-6 λεπτών. Αυτές οι κυκλικές διαδρομές θα τέμνονται σε διάφορα σημεία με άλλες που θα πηγαίνουν σε όλη την πόλη χωρίς να μπαίνουν στο κέντρο. Με διαδρομές στη Γιάννη Δήμου
(περά ως πέρα διαμπερώς), στον Περιφερειακό (πέρα ως πέρα διαμπερώς), στη Ν. Ιωνία κλπ.
Και μες ενεργοποίηση της μετεπιβίβασης. Με ένα εισιτήριο που θα ισχύει για μισή ώρα ή τρία τέταρτα να αλλάζεις όσα λεωφορεία χρειάζεται για να πας όπου θες.
Να δείτε πως και η επιβάτες θα αυξηθούν και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι και η κίνηση και το φρακάρισμα των λεωφορείων θα λιγοστέψει.
Και πάμε παρακάτω. Αφετηρία και των αστικών και των ΚΤΕΛ στο Πανθεσσαλικό, δίπλα στον περιφερειακό. Και ο σταθμός του ΟΣΕ (και του μελλοντικού προαστιακού) εκεί και αυτός.
Ούτε το τρένο ούτε τα υπεραστικά είναι ταξί και αστικά να μαζεύουν και να μοιράζουν κόσμο μέσα στην πόλη. Θες υπεραστικό ή τρένο; Πάρε αστικό και πήγαινε έξω στις αφετηρίες.
Από εκεί μέσω του Περιφερειακού τα υπεραστικά πηγαίνουν παντού γρήγορα και εύκολα.
Και αν είχαμε δημοτικούς άρχοντες με λίγη φαντασία και θέληση θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για ελαφρύ μετρό.
Με γραμμές στην Παραλία από τα Παλιά μέχρι το νοσοκομείο και το Μουσείο.
Με γραμμές που να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν κάθετα στο παραλιακό μέτωπο μέχρι τη Γιάννη Δήμου και τον Περιφερειακό από εκεί που τώρα είναι δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας, με μετατροπή τους σε κανονικούς πεζόδρομους και δρόμους για τραμ. Και με γραμμή επί του Περιφερειακού που θα ενώνει τα δύο άκρα της πόλης (και τις αφετηρίες των άλλων μέσων). Και τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε για εννιαίο εισιτήριο, μηνιαίες κάρτες, πλήρη κίνηση με μέσα μαζικής μεταφοράς.
Και τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε (και να έχουμε χίλια δίκια) για αποκλεισμούς των ΙΧ από το κέντρο. Γιατί θα είχαμε συγκοινωνίες που θα εξυπηρετούσαν φθηυνά, γρήγορα και κερδοφόρα.
Γιατί θα είχαμε υλοποιήσει ένα όραμα για μαι πιο ανθρώπινη ππόλη και όχι τις απαιτήσεις συντεχνιών για εύκολες αρπαχτές. Πόσο δύσκολο είναι να τα σκεφτεί κανείς όλα αυτά;
Πόσο δύσκολο είναι να υλοποιηθούν αν μπουν στόχοι και υλοποιηθούν σταδιακά μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα; Γιατί θα πρέπει να είμαστε μίζεροι και να εφαρμόζουμε πολιτικές αποφάσεις ημιμέτρων του τύπου "πονάει κεφάλι κόβει κεφάλι";
